het einde in zicht

Het einde van mijn sabbatical is in zicht, heb ik laatst geconstateerd. Wie daar méér over wil weten, raad ik aan mijn column te lezen (www.rutgerkoopmans, home). Ik verheug me er wel op, moet ik zeggen. Ik heb lang genoten van de vrijheid van een sabbatical, maar ik heb ook lang nagedacht over een goede terugkeer in het bedrijfsleven. Want daar ben ik namelijk nog niet klaar. Het adviseren zit me te veel in het bloed. Ik mis het dagelijkse cliëntencontact, de boeiende gesprekken en de uitdaging om daarvan een vertaling te maken in de dienstverlening naar die cliënten. Ik mis een organisatie om me heen, een kennisbron, een label, een platform, liefst global. Ik wil niet de zoveelste 'éénpitter' zijn, en ik vind het ZZP-bestaan wel mooi geweest. En de politiek dan? Misschien is dat de volgende halte van mijn reis. Ik ben misschien voor de politiek wel die beroemde laatbloeier. Of misschien wacht ik wel op het juiste telefoontje. Ik ga verder met plannen maken, en laat u zo snel mogelijk weten wat het is geworden. Over een paar weken weet ik het.

Het vertrek van een politicus (2): Wouter Bos

Wat zal Balkenende balen. Agnes Kant die de eer aan zichzelf houdt, Camiel Eurlings die zijn prioriteiten durft te stellen, Wouter Bos die terugtreedt en zijn vertrek zorgvuldig geregisseerd heeft. In één klap is de demissionaire premier de aanstaande verliezer van de verkiezingen. Straks staat iedere partij daar met fris nieuw volk aan de verkiezingslijn, naast de mensen die nu nog in een ‘winning mood’ zijn. Maar ook Halsema en Pechtold zullen het de komende maanden knap lastig krijgen. Halsema zal zich nog enigszins redden, Pechtold valt nu door de mand. De PvdA wint straks glorieus de verkiezingen, het CDA komt in een leiderschapscrisis en de PVV blijft steken op te weinig zetels om echt lastig te kunnen worden. Ik schreef vorige week nog in dit blog dat ‘de oude politiek’ ten dode was opgeschreven. Ik ben binnen één week tijd op mijn wenken bediend. Knap staaltje machtspolitiek van de PvdA en van Wouter Bos. Maar bovenal een fantastische overwinning voor de democratie. De kiezer mag straks een frisse keuze maken. Er is geen meer democratische manier te verzinnen om Wilders de pas af te snijden. Ik zeg daarom: Wouter bedankt, Job zet 'm op!

Vertrekkende politici (1): Hans van Mierlo

Er gebeurt te veel in één dag om bij te houden. Ik begin met de belangrijkste politicus die ons ontvallen is, Hans van Mierlo. Een politicus, bevlogen en belezen, gepassioneerd door de democratie. Iemand die vele andere beroepen succesvol had kunnen uitoefenen, een multi-talent. Hij koos voor de openbare zaak, hij koos voor de democratie, hij koos voor vernieuwing in de politieke verhoudingen. Bij Van Mierlo wist je nooit zeker wat hij ging zeggen. Hij kon zomaar een gezichtspunt te berde brengen dat ieder met stomheid achterliet. Een extra dimensie. Van Mierlo's opinie was een gedragen, een gewaardeerde opinie. Tegelijkertijd begreep hij de kunst van het leven. Zijn kwinkslagen, zijn lach en zijn humor gaven aan dat hij de relativiteit begreep. Juist daarom werden zijn ernstige opmerkingen zo serieus genomen. Hij vertegenwoordigde de democratie, hij voegde iets toe aan de democratie, hij ademde democratie. Sommige(wat zeg ik: de meeste) politici zijn vervangbaar. Sommige springen er bovenuit. Hans van Mierlo sprong er ver bovenuit

Wilders: hoe nu verder?

Er zijn nog ongeveer 90 dagen te gaan en dan zijn er weer verkiezingen. Een hoop mensen maken zich daar zenuwachtig over. Wat zal Wilders doen? Tja, de betere vraag is natuurlijk wat de kiezers gaan doen. Als die straks op 9 juni dezelfde uitspraak doen als de mensen in Den Haag en Almere (en die zijn toch niet gek?), dan heeft de PVV straks ook méér in de pap te brokkelen. Een 'cordon sanitaire' rondom de PVV past niet, dat vind ik ondemocratisch. We moeten ophouden met zo spastisch over Wilders te doen. Iemand bij voorbaat uitsluiten is geen sterke houding. Als de uitkomst van het democratisch proces je niet bevalt, moet je het vooral bij jezelf zoeken. De kiezers in Almere en Den Haag zijn niet tevreden met de politieke processen van de afgelopen jaren, althans met wat er uitgekomen is. De meeste boosheid is er trouwens over wat er niet uitgekomen is, over de stroperigheid, over de achterkamertjes, over de onbegrijpelijke compromissen, over "de poppetjes" en hun gedrag. Dat kun je wel willen weerleggen of ontkennen, maar dat gaat je niet helpen. We zullen het in de politiek écht over een andere boeg moeten gooien als we de kiezer willen overtuigen niet op Wilders te stemmen. Zo werkt het in een democratie, en niet anders.

Op zijn Frans

Ik ging op bezoek in Dordrecht, aan de Krommedijk. Daar waar Ajax in een vervlogen seizoen ooit een landskampioenschap verspeelde door gelijk te spelen tegen de lokale FC. Op bezoek bij Frans Derks, vermaard scheidsrechter, eigenzinnig mens, weldoener en nog vele dingen meer. Hij heeft een boek geschreven. Althans, waarschijnlijk gedicteerd aan iemand die op een bepaald moment opgehouden is met schrijven. Frans houdt niet namelijk nooit op met praten. Het eerste exemplaar werd uitgereikt door Freek de Jonge en de verzamelde voetbalwereld keek toe. Bobo's, vrienden, ex-collegae en voor de kenner voormalige helden. Mijn hart stokte in mijn keel toen een kleine dikke man met een opgetrokken wenkbrauw de trap op kwam met zijn vrouw, even groot, aan zijn zijde. De beste linksbuiten van Feyenoord. Mijn buurman herkende Coen Moulijn niet, ik keek hem ongelovig aan. Even later liep Bennie Muller naar binnen, roemrucht Ajacied en ook al even groot. Feyenoorder en Ajacied informeerden naar elkaars situatie, en ik keek stiekum toe. Frans had ze allemaal bij elkaar, zoals een goed scheidsrechter dat doet. De Krommedijk was even een speciale plek.

Balkenende vs Bos: oude politiek

Gisteravond zag we een duidelijk staaltje van oude politiek. Aan de ene kant Balkenende, de premier die een derde van de steun van zijn kiezers verloren had. Daartegenover Wouter Bos, die honderden raadszetels kwijtraakte bij deze verkiezingen. Twee mannen, twee partijen, die duidelijk 'slaag' hadden gekregen van de kiezer. De PVV was de grote winnaar omdat de kiezer het bedrijven van 'oude politiek' niet meer ziet zitten. Het spelen op de man, het zoeken naar compromissen, het om de hete brij heendraaien, het elkaar van het pluche jagen omdat je zelf op het pluche wilt zitten. De bestuurder spelen in plaats van voorkomen dat de Noord-Zuidlijn uit de hand loopt, dat er zoveel agressie op straat is, dat de jeugdzorg zo ongeorganiseerd is en dat de armoede niet wordt bestreden. Gelukkig ging méér dan de helft van de kiezers gisteren kiezen, straks op 9 juni wordt dat méér dan 80% voorspel ik. Groen Links, D'66 en PVV winnen omdat ze een links, een redelijk of een simpel standpunt hebben. Heldere boodschappen die de kiezer verstaat. Geen oude politiek, geen regenteske houding. Wat kan democratie toch mooi en simpel zijn in zijn eenvoud: vervang Bos en Balkenende, en leg een 'cordon sanitaire' rondom de oude politiek

Gerrit Zalm

Ik weet niet of hij zich vandaag gegrild, gebakken of gekookt voelt. Maar één ding is zeker: het is voor Gerrit Zalm hoogst ongelukkig om te moeten weten dat de ene toezichthouder (De Nederlandsche Bank) je een voldoende geeft en de ander (de Autoriteit Financiële Markten) je een brevet van onvermogen uitreikt. Dat betekent dat één van beide toezichthouders mag twijfelen aan haar eigen oordeelsvermogen. Ze hebben nl allebei bij dezelfde gesprekken gezeten. Zijn verstandige mensen dan niet in staat om een gezamenlijke conclusie te trekken? Ik kan het haast niet geloven. Het is natuurlijk saillant dat Zalm zélf de Minister van Financiën was toen DSB Bank een bankvergunning kreeg van de DNB. Had die vergunning ooit mogen worden gegeven? Ik betwijfel het ten zeerste. Voor mij ligt bij die beslissing nog altijd de crux. Wast de DNB met dit oordeel over Zalm nu haar handen in onschuld? Of wil ze haar vroegere besluit niet afvallen? Hoe dan ook, Gerrit Zalm is 'aangeschoten' en dat is nooit goed. Het is ook slecht voor de ABNAMRO, de bank waarvan wij als belastingbetaler de aandeelhouder zijn.