Wéér net niet

Het werd wéér een 'net niet'-seizoen voor Ajax. Inderdaad, dat is nieuws van gisteren, maar ik heb er even over gedaan om het een plaats te geven. Ooit kwamen we een doelpunt tekort en dus scoorden we er nu meer dan 100. Nu kwamen we net een punt tekort, en dat is ook zuur. Maar ja, wie na 34 wedstrijden het meeste punten heeft, is kampioen. Die leuke dooddoener verlicht niet de pijn. De familiewortels van mijn vrouw liggen in Twente, moet ik er nog méér aan toevoegen? Kiespijn. Ik ben trots op de Ajacieden, op de machtige eindsprint die ze in de tweede seizoenshelft hebben ingezet. Laten we eerlijk zijn: een paar maanden geleden hadden we zelfs de voorronden Champion's League al afgeschreven. We lieten AZ achter ons en eindelijk ook weer eens PSV en zoals altijd Feyenoord. Alleen Twente vóór ons. Het sympathieke Twente, voeg ik er meteen aan toe. Terechte kampioenen, goed gedaan. Maar pijn doet het wel, in dit roodwitte hart van mij.