zonnebrillen

Zodra de zon weer gaat schijnen, komen ze tevoorschijn. Tegenwoordig zijn ze groot en donker. Vaak zijn ze zó donker dat je er helemaal niets door kan zien. Inderdaad, de zonnebrillen. Bij ons in Amsterdam zie je steeds meer de Ray-Ban, bijpassend bij de scooter en de blackberry pearl. Ik heb het er lastig mee, want ik merk dat ik het contact met iemand kwijt ben zodra iemands ogen verdwijnen achter een donkere of spiegelende zonnebril. Dan kan ik niet meer kijken naar hun ogen, dan mis ik 90% van hun signaal, net alsof je een slechte skype-verbinding hebt zal ik maar zeggen. Laatst merkte ik niet eens dat degene die van haar fiets donderde (en geholpen werd door omstanders) een goede bekende van me was. Moest ik later op de avond toch nog even mezelf per sms excuseren. Ja, zet die bril dan ook niet op je neus! Vorige week heb ik iemand tijdens de lunch gevraagd zijn bril even af te zetten, en gelukkig deed-ie dat. Toen hadden we weer contact en toch nog een goed gesprek. Zonnebrillen maken mensen 'in cognito', zo letterlijk is het. Ik voel me op slag gehandicapt in mijn contactuele activiteiten. Gelukkig voor mij gaat het vanaf morgen weer regenen!

spruitjeslucht

Zo langzamerhand zijn we in volle vaart op weg naar de verkiezingen. Het ene debat volgt het andere op en de discussie gaat gelukkig weer over de mannetjes. 'Gelukkig' is het natuurlijk allerminst. Het is bedroevend om de mannetjes en vrouwtjes zo te horen praten. Het wordt waarachtig een ouderwetse links-rechts discussie waarbij ieders portemonnaie weer de doorslag zou moeten gaan geven in de stemhokjes. Volgens mij gaat het de kiezer daar niet om, maar leg de politici dat maar eens uit. De politiek zit vast in oude discussies, de mensen vragen aandacht voor andere onderwerpen. Laten we dus praten over onze gezondheidszorg die teveel kost en waar er een tekort aan verplegend personeel is. Of over onderwijs, over te grote klassen, over teveel uitval en te weinig leraren. Of over de AOW, ook nu 66 de nieuwe pensioenleeftijd wordt. Laten we kortom gaan praten over de onderwerpen die er écht toe doen. Ondertussen wankelt de euro op het drijfzand van het stabilisatiepact dat nooit tot stabiliteit heeft geleid. Als de euro valt, is de crisis compleet. Ik heb nog van niemand gehoord wat er dan gaat gebeuren, maar Marx noemde dat ooit "de Kladderadatsch", de totale puinhoop en wanorde. We zijn 100 jaar later en kijk wat er gebeurt. Tegen die achtergrond ruikt de politieke discussie over de nieuwe premier van Nederland sterk naar spruitjes.

verboden te roken

In een onderzoek las ik laatst dat ruim de helft van de ziektes in Nederland te voorkomen zijn door een ander gedrag. Obesitas, drankzucht en andere soortgelijke bewuste keuzes in je leven. Wie risico's neemt, moet op de blaren zitten, zou je zeggen. Twee longartsen schreven een boek over de noodzaak van het stoppen met roken. Logisch dat zij er over beginnen zou je zeggen, maar dat is het niet. Als iedereen zou stoppen zouden deze longartsen hun baan verliezen, want 4 van hun 5 werkdagen wordt gevuld met longkanker patiënten die gerookt hebben. Vier van alle tien kankerpatiënten heeft kanker omdat men ooit gerookt heeft. Ieder jaar dat je het leven van een kankerpatiënt rekt, kost € 17.000,=. Wie risico's neemt, moet op de blaren zitten, zou je zeggen. Niets is minder waar: de maatschappij zit op de blaren, want daar ligt nu de rekening. De maatschappij zou er dus bij gebaat zijn als roken verboden werd, zo simpel is het eigenlijk. En wie wil roken, betaalt daar maar zelf voor. Voor € 50,= per dag betaalt een roker een dag langer leven voor een kankerpatiënt, is dat niet een rechtvaardig omslagstelsel? Ik weet het, het klinkt onzinnig. Toch kunnen we de huidige praktijk ook niet laten voortbestaan. Minister Klink weet dat ook, maar doet niets. Het wordt tijd dat er iemand wakker wordt.

langs de meetlat

Het CPB heeft alle partijen weer langs de meetlat gelegd en definitief bewezen dat het geen PvdA-bolwerk is, want daar maken ze op charmante manier gehakt van. Het verkiezingsprogramma van de VVD en D'66 helpt ons duidelijk het beste in deze barre economische tijden. Wie maalt er om een procent koopkracht als de economie staat te wankelen? De VVD zorgt met haar plannen voor de meeste werkgelegenheid (werk werk werk, riep de PvdA dat niet ooit?), en de PvdA rept bij monde van Job Cohen over "Amerikaanse toestanden" en 'werkende armen'. En de PvdA dan? Het programma van de PvdA is nauwelijks doorrekenbaar, zeiden PvdA-coryfeëen Willem Vermeend en Rick van der Ploeg deze week. Snel werden er op het partijbureay wat bezuinigingen ingeplugd, daarover heeft het congres vast niet hoeven te stemmen. Nog nooit in haar geschiedenis heeft de PvdA zo slecht haar ideëen economisch onderbouwd door geen gebruik te maken van de in de partij aanwezige intelligentie. Cohen is in de verste verte geen Obama, en de PvdA diskwalificeert zich als de partij die ons land kan loodsen naar een gezonde economische toekomst. Dat is een pijnlijke conclusie, maar ik kan hem niet anders trekken. Ik heb nog 3 weken om een nieuwe partij te kiezen, en ik zeg u: ik zweef nog maar even.

Vakantie in Europa: € 1650 lichter

Goedemorgen, u en ik zijn als Nederlanders € 1650,= lichter sinds gisteren. Als Europeaan zelfs zo'n € 2750,=. Schrikt u daarvan? Tja, dat is de prijs van een Europese droom. Margaret Thatcher waarschuwde 25 jaar geleden al en zij werd erom geminacht op het Europese continent. Op 11 februari jl blogte ik al over de Griekse Tragedies, maar toen wisten we nog niet wat er op de uiteindelijke kassabon kwam te staan. Nu weten we het: bij Europa horen kost héél veel geld, en met dat geld steunen we de buren: als hun muren omvallen stort ons huis namelijk ook in. In alle verdragen rondom de € is 'het stabilisatiepact' altijd een open eindje gebleven, simpelweg omdat een land als Duitsland zich in het begin niet kon houden aan een begrotingstekort van < 3%. Ik herinner met een Nederlandse minister die daar ooit iets van zei. Het leverde hem de toorn van Helmut Kohl op én het kostte hem zijn voorspelde Europese topbaan. Het stabilisatiepact is nooit goed verankerd want geen land wil zich laten ringeloren, de 'nationale souvereiniteit' (een beschaafd woord voor individueel landsbelang) gaat altijd vóór. En daarvoor hebben we deze week de rekening betaald.

De commissie De Wit

De Commissie De Wit heeft gesproken en nu vraagt de Tweede Kamer om een enquete. Blijkbaar moet er nóg dieper gegraven worden naar de oorzaken van de kredietcrisis. Het is een crisis die ik al een tijd lang volg en waarover ik veel geschreven heb (zie www.rutgerkoopmans.nl). Wat mij betreft past een pluim voor de Commissie De Wit. Niet alleen het bankwezen treft blaam voor de crisis en dat zal menig bankier als muziek in de oren klinken. Vele anderen, van toezichthouders tot aandeelhouders, van spaarders tot adviseurs, van minister tot zakenwereld, hebben bijgedragen aan de ellende waarin we gestort zijn. Zolang van banken een rendement boven de 10% wordt verwacht, zullen die banken alles in het werk stellen om aan die eis te voldoen. Zolang 'dreigbrieven' van een 1% aandeelhouder aan het adres van ABNAMRO kunnen leiden tot de bijna-val van die bank, zolang de 99% overige aandeelhouders de opbrengst van hun aandelen belangrijker vinden dan het voortbestaan van 'de bank', zolang zal de ellende morgen wéér kunnen optreden. Want dat is wel de meest ontluisterende conlusie van vandaag: er is niets veranderd en niets geleerd. Het kan morgen weer gebeuren, nog sterker: voordat we het weten is het alweer gebeurd. En dat is te triest voor woorden.

Wéér net niet

Het werd wéér een 'net niet'-seizoen voor Ajax. Inderdaad, dat is nieuws van gisteren, maar ik heb er even over gedaan om het een plaats te geven. Ooit kwamen we een doelpunt tekort en dus scoorden we er nu meer dan 100. Nu kwamen we net een punt tekort, en dat is ook zuur. Maar ja, wie na 34 wedstrijden het meeste punten heeft, is kampioen. Die leuke dooddoener verlicht niet de pijn. De familiewortels van mijn vrouw liggen in Twente, moet ik er nog méér aan toevoegen? Kiespijn. Ik ben trots op de Ajacieden, op de machtige eindsprint die ze in de tweede seizoenshelft hebben ingezet. Laten we eerlijk zijn: een paar maanden geleden hadden we zelfs de voorronden Champion's League al afgeschreven. We lieten AZ achter ons en eindelijk ook weer eens PSV en zoals altijd Feyenoord. Alleen Twente vóór ons. Het sympathieke Twente, voeg ik er meteen aan toe. Terechte kampioenen, goed gedaan. Maar pijn doet het wel, in dit roodwitte hart van mij.