"Sven the man"

Ik ben één van de zeseneenhalf miljoen mensen die verbijsterd toekeken hoe het gisteravond fout ging met de wissel van Sven op de 10.000 meter schaatsen. "Jan Bols" was het eerste dat ik dacht, 1971 was het jaar. Zijn coach heette toen Leen Pfrommer, en die kreeg behoorlijk wat kritiek omdat hij die arme Jan er niet op gewezen had dat hij naar de binnenbocht moest tijdens die beruchte 5000 meter. Aan het einde van de race ging Jan heel stil op een bankje tegen een lichtmast zitten en zei niets. Hij moest even landen. Gisteravond zag ik een briesende Sven. Niet boos op zichzelf, maar op Kemkers, zijn coach, zijn steun en toeverlaat. Hij heeft het gedaan, hij! En dat riep hij zodat iedereen in de wereld het kon horen en zien, op een moment dat hij nog niet in de kleedkamer stoom had afgeblazen. Foute boel. Ik keek ernaar en vroeg me af wie er de 10.000 meter gereden had. Ja, Kemkers zat fout. Kemkers heeft Sven op het verkeerde been gezet. Maar grote individuele sporters gaan op beslissende momenten altijd hun eigen weg, dat zijn egoïsten die voor eigen glorie en roem gaan, daarom houden we van ze. Grote kampioenen houden de verantwoordelijkheid voor hun handelen bij zichzelf.