wir haben es nicht gewusst

Samen met mijn 14-jarige zoon Douwe lag ik deze week voor de televisie te kijken naar het avonddebat in de Tweede Kamer. Een indrukwekkend schouwspel met veel retoriek, harde woorden en theater. We hadden er al een dagje op zitten wachten: dit zou politiek vuurwerk worden. Plotseling draaide mijn zoon zich om en beet mij vanuit zijn liggende positie toe: "zeg pap, wil jij daarbij horen?". De verachting klonk door in zijn woorden. Ik begreep wat hij zei, want verheffend was het allemaal niet. Als we beter hadden geweten waren we niet een oorlog met Irak begonnen. "Wir haben es nicht gewusst", zegt de regering. Waar hebben we dat eerder gehoord? Ik geloof er niets van. We wisten het wel degelijk, maar de belangen lagen anders. We kenden alle argumenten, maar maakten een andere afweging. Er zijn geen nieuwe feiten op tafel gekomen, er is een verkeerd besluit genomen. "Bush had Balkenende in zijn zak", zong Ali B, en dat blijkt nu waar. En daarom moet er leiderschap komen met andere waarden. De oorlog in Irak is een voorbeeld van onethisch handelen, en wat krom is kan achteraf niet recht gepraat woren. Het debat daarover moet ook vanuit ethiek gevoerd worden, en niet vanuit belangen en posities. Politiek mag niet alleen gaan over olie, economische groei en internationale machtsverhoudingen. Dat heeft Douwe goed gezien.