met zijn allen tegen één

Ik leerde vroeger al op het schoolplein dat het oneerlijk was om met zijn allen tegen één te gaan. En dus heb ik op dit moment sympathie voor IJsland, en vind ik hun president (met die onuitsprekelijke naam) wel OK. Het failliet van Icesave, de bank die als een magneet spaarders aantrok die dat ene procentje méér rente wilden verdienen, gaat het kleine IJsland veel geld kosten. Engeland boos, Nederland boos. Zonder het iemand te vragen schoot Wouter Bos € 1,3 miljard voor om de Nederlandse spaarders snel te kunnen compenseren voor hun zelf verdiende verlies. Hij verhoogde zelfs de garantie spoorslags tot € 100.000,= per persoon. Waarom eigenlijk? Ik kan niet al te veel medelijden hebben met de slachtoffers van Icesave. Zo gewonnen, zo geronnen. In mijn optiek handelde Bos gewoon fout met dit voorschot op kosten van de belastingbetaler, en ik zou willen dat hij er nog eens verantwoording voor kwam afleggen. Maar de 'redder' van de Nederlandse spaarders viert liever zijn frustatie bot op het kleine IJsland. Dat kan geen kant op, dus het geeft heel verstandig geen krimp. Dat is dapper gedrag, ik zou bijna zeggen het gedrag van "geuzen" en dat spreekt mij wel aan.