woensdag 16 juni 2010
de B-meisjes
Ik kom er natuurlijk niet omheen, want ook mij zijn ze niet ontgaan: de oranje babes die in Zuid-Afrika gearresteerd werden omdat ze in het oranje gekleed gingen dansen in het stadion. Na de introductie van 'apartheid' doet Nederland weer van zich spreken in dat land, en ik vind dit wel een sympathiekere manier. Hoe princieel moeten we hierin zijn? Moet de grootste 'oranje babe' Yolanthe zich nu opwerpen als verdedigster van de mensenrechten en voorgaan in de strijd voor een rechtvaardige behandeling van vrouwen in oranje? Of zou de KNVB hier een stokje voor steken omdat dit onze goede naam bij de FIFA zou verstoren? In dat geval hebben we natuurlijk geen kans op een WK 2018 in Nederland. Dat zou me wat wezen: alles vanwege een paar jonge dansende meiden in strak gesneden zomerjurkjes van Zeeman-kwaliteit. Ik hoop dat zaterdag as de spelersvrouwen allemaal in een oranje jurkje lopen en dat de mannen van Oranje, bij monde van hun aanvoerder, de overwinning opdragen aan deze meiden, de moderne Jean d'Arcs van Nederland. Wie aan oranje komt, komt aan ons! Die leeuw laten we niet in zijn hempje staan, en ook niet in haar oranje jurkje.
zondag 13 juni 2010
Bafana Bafana
Klikt u voor de grap eens op dit plaatje:
Bafana Bafana
Wie deze schoen ziet, ziet de kleuren van Zuid-Afrika. Het feest is daar in volle gang. Het Zuidafrikaanse elftal wordt in de volksmond 'Bafana Bafana' genoemd, zoals wij het hebben over Oranje in plaats van over het Nederlands Elftal. De WK in Afrika, en wat doen wij in Nederland: we maken problemen over de herrie van de Vuvuzuela's. Die herrie komt onze polderhuiskamertjes in en vraagt om oordopjes. Hoezo herrie? That's Africa, man! Feest, dansen, beweging uit de heup, muziek! Voetbal in een Zuidafrikaans stadion is een belevenis, wat er op het veld gebeurt is aanleiding voor feest, en het feest zelf is belangrijker dan al het andere. Vandaar dat ik deze schoen zo mooi vind. Het karakter van het mooie Zuid Afrika, met haar bonte kleuren, de schoonheid van de mensen, zit er in besloten. Bafana Bafana! Eindelijk is de WK geland in Afrika, en Afrika landt op die manier ook in de rest van de wereld. Johan Cruijff is óók in Zuid Afrika, hij opende daar deze week alweer het tweede Cruyff Court. Op basis van alles wat Cruijff betekend heeft voor de wereld, als voetballer, als oprichter van de Johan Cruyff Foundation (met de Cruyff Courts en vele andere activiteiten), met het Johan Cruijff Institute of Sport Studies, ontving hij deze week van de FIFA terecht de allerhoogtste onderscheiding ("Order of Merit"). Dat juist hij met zijn schoenen ook op deze manier eer bewijst aan Zuid Afrika, is een extra bewijs hoe goed de FIFA hieraan gedaan heeft.
Bafana Bafana
Wie deze schoen ziet, ziet de kleuren van Zuid-Afrika. Het feest is daar in volle gang. Het Zuidafrikaanse elftal wordt in de volksmond 'Bafana Bafana' genoemd, zoals wij het hebben over Oranje in plaats van over het Nederlands Elftal. De WK in Afrika, en wat doen wij in Nederland: we maken problemen over de herrie van de Vuvuzuela's. Die herrie komt onze polderhuiskamertjes in en vraagt om oordopjes. Hoezo herrie? That's Africa, man! Feest, dansen, beweging uit de heup, muziek! Voetbal in een Zuidafrikaans stadion is een belevenis, wat er op het veld gebeurt is aanleiding voor feest, en het feest zelf is belangrijker dan al het andere. Vandaar dat ik deze schoen zo mooi vind. Het karakter van het mooie Zuid Afrika, met haar bonte kleuren, de schoonheid van de mensen, zit er in besloten. Bafana Bafana! Eindelijk is de WK geland in Afrika, en Afrika landt op die manier ook in de rest van de wereld. Johan Cruijff is óók in Zuid Afrika, hij opende daar deze week alweer het tweede Cruyff Court. Op basis van alles wat Cruijff betekend heeft voor de wereld, als voetballer, als oprichter van de Johan Cruyff Foundation (met de Cruyff Courts en vele andere activiteiten), met het Johan Cruijff Institute of Sport Studies, ontving hij deze week van de FIFA terecht de allerhoogtste onderscheiding ("Order of Merit"). Dat juist hij met zijn schoenen ook op deze manier eer bewijst aan Zuid Afrika, is een extra bewijs hoe goed de FIFA hieraan gedaan heeft.
zaterdag 12 juni 2010
Hoezo tegen Wilders?
Oh, en u vindt het ook zo erg dat de PVV maar liefst 24 zetels heeft gehaald in de afgelopen Tweede Kamerverkiezingen? In dat geval verwijs ik u graag naar de column op mijn website. Ik begrijp het namelijk wel. Er zijn teveel mensen die zich niet gehoord voelen, die denken dat ze de laagste prioriteit zijn in Den Haag. Dat hun provincie leuk en goed genoeg is om er met vakantie naar toe te gaan, of om er te gaan zeilen of te wandelen, of om er Carnaval te vieren. Die gebieden zijn in de afgelopen jaren alijd de laagste prioriteiten geweest, en voelen nu de bui alweer hangen. Limburg heeft een held ontdekt, en die heet Geert Wilders. Nadat hun populaire burgemeester van Maastricht hun om een niemendalletje was ontnomen, omarmden ze ‘en masse’ onze Geert, onze volksjongen uit Venlo, want dat is zijn imago bij hun. Dat heeft niets te maken met allochtonen, want daar leven de Limburgers al jaren prima mee samen (in tegenstelling tot de Hollanders, die zich bedreigd voelen). Het feit dat `ons Geert´ nu zo populair is, heeft niets te maken met het Islam-debat, en alles te maken met de arrogantie van de macht in Den Haag. De politiek die denkt dat zij vanuit haar centrum kan regeren. en die naar het gevoel van de mensen niet luistert. Voor wie een reis naar Heerlen, Emmen of Almelo een jaarlijkse verplichte wereldreis is. Mensen die niet gehoord worden slaan terug. De democratie is daarvan een ‘early warning signal’. Laat de verkiezingsuitslag van woensdag jl een troost zijn in plaats van een bedreiging. En laat het een oproep zijn om het totaal anders te gaan doen in Den Haag. Dát is het punt dat de kiezers in Nederland gemaakt hebben. En daar kunnen we maar beter naar luisteren.
woensdag 9 juni 2010
Democratie
Op 4 maart blogde ik over Bos en Balkenende en voorspelde een winst voor D'66, Groen Links en PVV. Bos was slimmer dan Balkenende en regisseerde zijn aftocht. Balkenende daarentegen moest op de verkiezingsavond afdruipen met een historisch verlies. En dat voor zo'n fatsoenlijke man en zo'n fatsoenlijke partij. Dat het CDA de hofleverancier werd van de PVV is slecht nieuws voor Nederland maar dat is hopelijk tijdelijk. Rutte is zoals verwacht een grote winnaar en is met Job Cohen in een nek-aan-nek race verwikkeld over wie de allergrootste wordt. De echte grote winnaar is Geert Wilders: één op de zeven kiezers ging voor hem. Zo duidelijk kan democratie zijn: de PVV rekent af met de 'oude politiek'. Als dat lot het CDA nú getroffen heeft, kan dat makkelijk een volgende keer VVD en PvdA overkomen. Waar het écht om gaat is om vernieuwend beleid, het openen van nieuwe deuren, het ruimte geven aan nieuwe ideëen, aan hoop en optimisme. De grote vraag is: doe je dat met iedereen, of sluit je bevolkingsgroepen uit. En zo moet de VVD toch nog kleur bekennen, moet de PvdA de economische lijn van Rutte volgen, en moeten D'66 en Groen Links het geweten worden van dit nieuwe paarse kabinet. Wat mij betreft beginnen ze per direct.
Labels:
CDA,
D'66,
Groen Links,
paars kabinet,
PvdA,
PVV,
VVD
Zweven en Landen
Ik zweef op de ochtend van deze verkiezingen. Géén PvdA meer, dat heb ik al duidelijk gemaakt. Zij ademen de geur van stilstaand water, daarin groeit uiteindelijk niets meer. Verandering en vernieuwing, juist ook in onze verzorgingsstaat. Onkruid wieden, lucht en ruimte geven aan mensen en hun talenten, aan menselijke waarden en dus aan duurzaamheid, aan integratie en dus aan zelfredzaamheid. The Dutch Dream in plaats van The Dutch Disease. Stem ik dan VVD? Ik hoop erg op Rutte als overwinnaar, zodat nieuwe wegen ingeslagen kunnen worden. Maar natuurlijk wil ook ik geen PVV en ik begrijp niet waarom Rutte die partij niet categorisch uitsluit. D'66 en Groen Links hebben keurige, frisse standpunten. Halsema zou een prima minister zijn en Pechtold is gelukkig ijdel genoeg om in de Tweede Kamer te blijven excelleren in het debateren. Maar beide partijen zijn te elitair om een vuist te kunnen maken. Mijn droomcoalitie blijft daarom steken op 55 zetels. Waar komt de meerderheid dan vandaan? Met het CDA erbij onder nieuw leiderschap. Dan heb je inderdaad vóór 1 juli een nieuw kabinet, met Rutte als premier. Met die gedachten in mijn achterhoofd zweef ik richting stemhokje.
Labels:
Dutch Dream,
Femke Halsema,
Pechtold,
PvdA,
Rutte
zondag 6 juni 2010
verkiezingen
De verkiezingen naderen en ik behoor tot dat grote contingent kiezers die dit keer iets anders gaat stemmen dan de vorige keer. Voor het eerst sinds 1982 zal ik geen PvdA stemmen. Het PvdA-vuur in mij is gedoofd. Ik heb genoeg van de oude paradigma's, van de geur van Joop den Uyl en Willem Drees, hoezeer ik de bijdrage van de PvdA in de naoorlogse wederopbouw ook bewonder. Maar er is behoefte aan verandering, aan nieuwe wijn in nieuwe zakken. De oude verzorgingsstaat was gemaakt voor de mensen die de wederopbouw mogelijk hebben gemaakt, nadat ze de oorlog al over zich heen hadden gehad. De nieuwe verzorgingsstaat is er voor de mensen die dankzij die verzorgingsstaat heeft kunnen studeren en die sinds de jaren '70 hun persoonlijke welvaart heeft kunnen opbouwen. Dat de babyboomers van dezelfde regelingen gebruik mogen maken als hun ouders, is een gotspe. Mijn gedroomde verzorgingsstaat stimuleert mensen voor zichzelf en elkaar te zorgen, en zorgt voor hen die dat niet aankunnen. Geen staat die een leger van welzijnswerkers in leven houdt door zwakkeren zwak te houden door hun welzijnszorg en door de uitkeringen van de staat. Het zijn gedachten die niet aanslaan bij Liliane Ploumen, bij Wouter Bos, bij Job Cohen en zelfs bij 'young angry men' zoals Lodewijk Asscher. Exit PvdA. Zie ook mijn website (www.rutgerkoopmans.nl) daarover. En dus sta ik woensdag as in het stemhokje en zweef ik. D'66 of VVD..... tja?
Labels:
Den Uyl,
Drees,
Job Cohen,
PvdA,
verkiezingen,
verzorgingsstaat
dinsdag 25 mei 2010
zonnebrillen
Zodra de zon weer gaat schijnen, komen ze tevoorschijn. Tegenwoordig zijn ze groot en donker. Vaak zijn ze zó donker dat je er helemaal niets door kan zien. Inderdaad, de zonnebrillen. Bij ons in Amsterdam zie je steeds meer de Ray-Ban, bijpassend bij de scooter en de blackberry pearl. Ik heb het er lastig mee, want ik merk dat ik het contact met iemand kwijt ben zodra iemands ogen verdwijnen achter een donkere of spiegelende zonnebril. Dan kan ik niet meer kijken naar hun ogen, dan mis ik 90% van hun signaal, net alsof je een slechte skype-verbinding hebt zal ik maar zeggen. Laatst merkte ik niet eens dat degene die van haar fiets donderde (en geholpen werd door omstanders) een goede bekende van me was. Moest ik later op de avond toch nog even mezelf per sms excuseren. Ja, zet die bril dan ook niet op je neus! Vorige week heb ik iemand tijdens de lunch gevraagd zijn bril even af te zetten, en gelukkig deed-ie dat. Toen hadden we weer contact en toch nog een goed gesprek. Zonnebrillen maken mensen 'in cognito', zo letterlijk is het. Ik voel me op slag gehandicapt in mijn contactuele activiteiten. Gelukkig voor mij gaat het vanaf morgen weer regenen!
Labels:
blackberry pearl,
Ray-Ban,
scooters,
zonnebrillen
Abonneren op:
Posts (Atom)